Czy twoje postanowienia noworoczne mają sens?

Witam Cię serdecznie na kolejnym wpisie! Jako że nazwa mojego bloga to „Bądź najlepszą wersją siebie”, to nie mogło obyć się bez tematu postanowień noworocznych.
Specjalnie zwlekałem z tym tematem, żebyś zdążył lub żebyś zdążyła rozpisać swoją wielką na 8 stron listę postanowień noworocznych.

Pytanie jednak, czy twoje postanowienia mają sens?

według mnie jest tylko jedna odpowiedź:

„TWOJE POSTANOWIENIA MAJĄ OGROMNY SENS” (musisz jednak spełnić te warunki:)

1) Być mega mocno nakręconym, że ten rok będzie twoim rokiem i najwyższy czas na pozytywne zmiany

lub

2) Musisz bać się czegoś sobie postanowić, bo wiesz, że w poprzednich latach wytrzymywałeś maksymalnie miesiąc w swoich postanowieniach.

Przeczytaj niżej jaki jest złoty środek na oba z tych przypadków, Atypowybloger wyciągnie Cię z bagna rozczarowań noworocznych, lecimy!

Zacznijmy od pierwszego przypadku, czyli osób co chcą ostro cisnąć w 2020 roku i pokazać klasę:

Masz już w głowie lub na kartce swoje postanowienia? To świetnie. Według mnie jest tylko jeden warunek, jaki musisz spełnić. Zacznij od 1 do 3 postanowień MAKSYMALNIE! 

Niech ich liczba zależy od tego, jak bardzo będą zmieniały twoje życie. Musisz mi uwierzyć na słowo, że nie dasz rady jednocześnie chodzić na siłownię, więcej czytać, spędzać więcej czasu z rodziną i znajomymi, poświęcać się rozwojowi, budowaniu swojej przyszłości, a w dodatku biegać, nie jeść słodyczy, przejść na dietę, prowadzić organizera, odwiedzić więcej imprez i podróżować.

Jest to niewykonalne, tylko i wyłącznie dlatego ludzie przegrywają walkę ze swoją głową, która odciąga ich od postanowień noworocznych. Bierzecie sobie za dużo na głowę. 

Człowiek jest w stanie skupić się na maksymalnie 2 poważnych dla niego sprawach jednocześnie, dlatego tak wielu dorosłych zaniedbuję rodziny poświęcając się karierze i odwrotnie.

Czyli co musisz zrobić?

Wybierz sobie priorytet dla Ciebie na nadchodzący rok. Niech to będzie nawet 1 rzecz, ale taka, której najbardziej pragniesz. Będziesz wtedy w stanie oddać się jej w 100% nie zawracając sobie głowy pozostałymi rzeczami, na nie również przyjdzie czas, jednak zaczniesz od najważniejszych rzeczy i stopniowo, gdy będziesz już silny psychicznie i twoja głowa przyzwyczai się do tego, że jesteś w stanie zrobić wszystko. Wtedy będzie najlepszy czas na dorzucenie sobie czegoś, jednak będzie to przychodziło stopniowo a ty będziesz szedł schodek po schodku każdego dnia.

Jestem w stanie Ci zapewnić, że to jedyna droga, ponieważ w życiu nie ma drogi na skróty, jeśli nie chcemy oszukiwać sami siebie.

A co z tymi, którzy w siebie nie wierzą?

Pewnie chcecie mieć piękne sylwetki, dużo pieniędzy, lepsze życie, więcej czasu poświęcać na przyjemności, ale boicie się zrobić tego kroku w przód, bo postanowienia z poprzednich lat nie dają wam o sobie zapomnieć?

Tutaj kryje się tajemnica. Musicie zacząć od 1 malutkiej rzeczy, zrobić jeden mały krok w przód.

 

Jeśli chcecie super sylwetkę to zacznijcie od podjęcia się diety lub rezygnacji ze słodkich napojów. Jeśli już dacie sobie z tym radę to wasza głowa będzie spragniona osiągać więcej. Apetyt rośnie w miarę jedzenia!

Nie przeniesiecie gór, jeśli nie macie do tego codziennej dawki motywacji, jednak góry przyjdą do was, jeśli podejmiecie wyzwanie i zaczniecie od małych, ale jakże cennych kroków. Cała filozofia polega w tym, aby rozłożyć swoje postanowienie na mniejsze czynniki i spełniać je, a doprowadzą Cię do pełnego sukcesu. Tutaj nie zalecam zaczynać od więcej niż 1 postanowienia.

Działajcie i pamiętajcie o tych cennych radach, które zmieniły nie tylko moje życie, ale niedługo i wasze!

Dajcie znać w komentarzach jakie macie w tym roku postanowienia noworoczne!

Jak się zmienić na lepsze?

Wielu z was na pewno od dawna chciałoby zmienić coś w swoim życiu. Jednak mimo wszystko głównym pytaniem jest „OD CZEGO JA MAM ZACZĄĆ". Możecie mi uwierzyć lub nie, ale właśnie tutaj większość ludzi kończy swoje zmiany, nie wiedzą po prostu, od czego mają zacząć, w jakim kierunku pójść, oraz co oni chcą w ogóle osiągnąć. W tym artykule pokażę Ci jak zacząć zmianę w życiu i jak możesz spełnić swoje cele.

Na początek na pewno musisz zrozumieć, że zmiana to coś, na co dobrowolnie musisz się zdecydować. Działa to tak jak na obrazku poniżej. Zmiana jest możliwa tylko i wyłącznie wtedy, gdy zdecydowałeś się na nią i chcesz dążyć do spełnienia swoich celów. Przygotowałem dla Ciebie kilka kroków do udanej zmiany, zaczynajmy!

1) Cel 

Na samym początku musimy zacząć od wyznaczenia sobie celu, bo jak masz iść skoro nie wiesz w jakim kierunku? Cel musi być konkretny, sprecyzowany i ustalony czasowo.

Nie może być to:

„zostanę bogaty".

Mniej więcej musi wyglądać to tak:

Do dnia 1 stycznia 2020 roku wejdę w posiadanie pierwszego tysiąca złotych odłożonych na lokacie bankowej, co spełni 1/100 mojego celu. 

/// Miesięcznie będę odkładać po 2000 zł z wypłaty, w celu zapewnienia sobie bezpieczeństwa i wolności finansowej w przyszłości.

2) Plan działania 

Jeśli masz już cel, załóżmy odłożyć 100 tyś złotych na pierwszą inwestycję, wtedy musisz zabrać się za wyznaczanie planu. Na etacie nie zarobisz takich pieniędzy, a jeśli nawet zarobisz to wydasz, ponieważ nie posiadasz planu.

Dobry plan działania zakłada dzielenie celu na małe kroczki. Załóżmy: Przez 12 miesięcy będę odkładać po 50% mojej wypłaty oraz każdą premię. Zacznę handel internetowy po pracy w wolnym czasie, aby mój cel został zrealizowany w ciągu 3 lat.

Musisz dokładnie wiedzieć jak możesz osiągnąć ten cel, jakie kroki musisz podjąć i wtedy dopiero twoje działania będą kończyły się sukcesem. To zupełnie tak jak z dietą. Dietetyk rozpisuje Ci plan na zrzucenie 12 kg w ciągu roku, po 1 kg na miesiąc. Nie każe Ci zrzucać 12 kg w miesiąc, ponieważ albo będzie to niemożliwe, albo będziesz musiał poświęcić tyle, że stracisz całą motywację.

3) Mierzenie efektów 

Mam na myśli mierzenie na ile ten twój plan działania się sprawdza. Jeśli obiecałeś sobie 6 razy w tygodniu biegać, a robisz to tylko 1-2 w tygodniu, to gołym okiem widoczna jest twoja porażka. Załóż sobie osobny zeszyt, w który będziesz wpisywał swoje codziennie małe sukcesy i to, co zrobiłeś, aby przybliżyć się do założonego celu. W innym wypadku całe życie twój cel będzie się odsuwał, ponieważ nie zauważysz swoich efektów.

4) Pozbycie się złych nawyków 

O dobrych nawykach, które są niezbędne, jeśli chcesz osiągnąć sukces napisałem tutaj: https://atypowybloger.blogspot.com/2019/08/nawyki-gwarancja-twojego-sukcesu.html

Jednak w tym artykule chcę Ci powiedzieć o złych nawykach. Jeśli zamiast zabrać się za trening, to odpalasz TV i oglądasz jakieś bzdety, które zaśmiecają Ci głowę to masz już sygnał, jakiego nawyku musisz się pozbyć. Jest to niezbędne. W tym samym zeszycie co wspomniałem wyżej możesz pisać z boku, co danego dnia odciągało Cię od twojego celu i jak się tego pozbyć.

5) Porady specjalistów 

Po co masz tracić czas wymyślając koło na nowo, skoro ono już istnieje? Jeśli chcesz zrobić formę to zasięgnij do opinii specjalistów, którzy darmowo lub odpłatnie podzielą się z tobą wiedzą, którą sami zbierali latami. Być może jak osiągniesz już swój cel to właśnie do Ciebie będą zgłaszać się ludzie o takie porady. Piękna wizja sukcesu prawda?

Zastosuj te wartościowe wskazówki i pochwal się w komentarzu ze swoich sukcesów, które nie miałby miejsca, gdyby nie konsekwentna zmiana na lepsze.

Widzimy się w niedzielę na kolejnym wpisie, powodzonka.

Zapraszam do odwiedzenia mojego Instagrama! 

https://www.instagram.com/atypowy_bloger/

/Atypowybloger. 

Praca w butiku z biżuterią- jak wygląda?

Hej! Chciałbym dziś wam trochę opowiedzieć o mojej pierwszej poważnej pracy, czyli pracy w salonie jubilerskim. Mogłoby się zdawać, że biżuteria to głównie domena kobiet, natomiast wielu właścicieli wielkich, znanych butików, jubilerów to właśnie mężczyźni. Koniecznie przeczytaj moją historię! 


Moja przygoda zaczęła się rok temu, teraz jest to już dla mnie drugi sezon. W każdym butiku pracuje po 2-4 osoby, ja pracowałem z moją dziewczyną. Zaczynaliśmy od Międzyzdrojów, aż do Ustronia Morskiego. Mnie przypadła rola kierownika, brzmi super, ale obowiązków też była super lista... Wracając do tematu, to powiem wam, że nawet dwóch z czterech kierowników regionalnych firmy, w której pracuję to faceci i to całkiem spoko goście. Jeśli to czytacie to pozdrawiam!

Odpowiadałem głównie za odbieranie, sprawdzanie dostaw, głównie tego, czy magazyn wysłał nam odpowiednią ilość biżuterii. Każda faktura musiała być sprawdzona i schowana, aby w razie czego była pod ręką. To do mnie dzwoniło kierownictwo i to ja musiałem odpowiadać szefostwu, jeśli coś nie było tak jak być powinno. Czasami tak zasypywali mnie wiadomościami, że nie wiedziałem, w co włożyć ręce, a stary telefon też nie służył tak jak powinien, w zasadzie to w ogóle mi za dobrze nie służył. Byłem też odpowiedzialny za dokonywanie codziennych rozliczeń z kasy fiskalnej, terminala, zeszytu firmowego, tabeli dla księgowej. W dodatku często były też płatności w innej walucie i trzeba było mieć rękę na pulsie, żeby wszystko się zgadzało. Co tydzień dochodziły też kolejne rozliczenia za bieżący tydzień oraz comiesięczne raporty. Jednym słowem to dużo papierkowej roboty, aczkolwiek z czasem to zajmowało mi mniej niż od 3 do 5 minut. 

To tyle w formalności, teraz to jak wyglądało wszystko od wewnątrz. Obowiązkiem było codzienne czyszczenie biżuterii, ponieważ bardzo szybko się brudziła, szczególnie te z bursztynem. To ja odpowiadałem za czystość oraz za to, czy każdy model biżuterii, jaką posiadamy jest wyłożony, aby klient miał szerokie możliwości wyboru. Z dziewczyną tworzyliśmy świetny duet, do pracy chodziła zawsze uśmiechnięta, a godziny mijały i nadal mijają jakby doba miała max. 8, a nie 24h.

Muszę wam powiedzieć, że mi również praca sprawiała bardzo dużo radości. Szczególnie kontakt z klientem, nigdy nie było nudno. Według mnie dobre i uczciwe budowanie relacji z klientem jest najważniejsze, ponieważ zadowolony klient poleca firmę dalej i wraca z uśmiechem na ustach. To my jako osoby pracujące w butikach musimy w większości przypadków zaczynać rozmowę, ponieważ ludzie są tłamszeni w domach i szkołach, więc nie potrafią otwarcie zapytać o pomoc, nawet jeśli coś bardzo im się podoba. O technikach sprzedażowych będzie osobny artykuł, więc dziś dam sobie z tym spokój. Często było tak, że klient po prostu wszedł, obejrzał i wyszedł, normalka. Ja też nie wszędzie coś kupuje, jednak najbardziej nie mogłem znieść jak klient wchodzi, jak do obory, bez żadnego „Dzień dobry”, nawet nie odpowie na nasze przywitanie, pokręci nosem mówiąc do siebie, że wszystko drogie i takie tam. Przecież to biżuteria, nie trzeba jej kupować jak jedzenia, czy picia... To wydatek luksusowy, a bardzo często potrafi zapewnić niezliczoną ilość uśmiechu klientom.

Tyle że jeśli klient nic nie kupi to ja tracę, nie on. Jak w każdym biznesie chodzi o zatrzymanie i dobrą obsługę jak największej ilości konsumentów. Nie raz, nie dwa było tak, że przez same indywidualne podejście do klientów, trochę uśmiechu i urok osobisty można było sprawić, że brali wszystko, co im zaoferowałem, ponieważ tworzyła się więź i byli bardziej skłoni do zakupu. Zawsze wyznawałem zasadę, że klient jest najważniejszy, może dlatego też tak lubię tę pracę. Starałem się, aby klientka wychodziła zadowolona z faktu, że wydała pieniądze na kolejną błyskotkę dla siebie, chyba całkiem znośna ta praca co? Najciężej w zasadzie było jak wchodziła para typowego Janusza i Grażyny, mówię wam hahaha. Co byś im nie powiedział to wszystko poddawali wątpliwości: A to na pewno jest prawdziwe, a to się nie zepsuje, a to nie czernieje, a jak mi się zerwie, a jakiś dowód Pan ma? Mówię wam, czasem to cyrk na kółkach. Mimo wszystko jak wyszli zadowoleni mając swoje „idealne towary, które poddali tysiącom wątpliwości” to ja też samoistnie się uśmiechałem.

Minusy tej pracy:

1) Jak klienci pytali o rabat.

Z założenia nie mogliśmy dawać im rabatów, przecież nasi szefowie też włożyli w to setki tysięcy, żeby wszystko wyglądało tak ładnie, jak wygląda, a w Biedronkach przy kasie ludzie nie kłócą się, czy dostaną 3 kajzerki w cenie 2. Czasem dochodziło do takiej abstrakcji, że ktoś chciał rzecz w cenie 300zł wziąć za 80zł. CZAICIE? Albo wychodzili, ponieważ nie chcieliśmy opuścić ceny.

2) Pytania „czy to jest srebro”

Wydaje się niczym strasznym, ale jedna klientka zapewniana przeze mnie, że wszystkie wyroby, jakie mamy to srebro/złoto wciąż pytała około 20-25? Razy w ciągu swojego 30-sekundowego spaceru „ale to na pewno jest srebro?/ to też to srebro? / a to, to już na pewno nie jest srebro prawda?

Masakra!

Reasumując wszystko, co wam powiedziałem na bank świetnie będę wspominać tę pracę, głównie przez fajny klimat w firmie i świetnych kierowników regionalnych, oraz wielu wspaniałych ludzi, jakich poznaliśmy podczas tej pracy. Powiem wam jeszcze ciekawostkę na koniec. 

Kiedyś takie starsze małżeństwo, którzy przychodziło do nas po prostu porozmawiać, bo super się dogadywaliśmy przyniosło nam takie frytki na patyku, bo powiedzieliśmy im, że nic nie mamy na kolacje, serio. Taki miły gest wymazuje wszystkie złe sytuacje, jakie się przydarzyły w ciągu tych dwóch sezonów na naszej drodze.

Czy polecam taką pracę? Pewnie, ale z możliwością szybkiego awansu. Nie pchajcie się w miejsca, gdzie będziecie zasuwać ze szmatką latami. Najlepiej nauczyć się wszystkiego i stopniowo awansować na kierowników itp. Idą za tym większe możliwości i pieniądze.

Podeślijcie ten artykuł osobie, która nie może się zdecydować, gdzie pracować. Może ten artykuł zainspiruję ją do pójścia tą drogą!

Jeśli podoba wam się mój blog to wbijajcie na moje social media.

https://www.instagram.com/atypowy_bloger/

/Atypowybloger. 

Yerba Mate- Czy warto ją pić?

Hej, dziś o trunku Bogów nieco niedocenianym i nieznanym przez tak wielu ludzi. Najprościej mówiąc Yerba mate to wysuszone, zmielone liście oraz patyczki ostrokrzewu paragwajskiego przygotowane do robienia naparu popularnego głównie w krajach Ameryki Południowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii), a także w niektórych krajach Bliskiego Wschodu, głównie w Syrii i Libanie. Zyskuje ona też ogromną popularność także w Europie.

Dlaczego ją piję?

Otóż głównym powodem dla, którego piję Yerbe jest pobudzenie. Jestem osobą pro aktywną, która chce być w 10 miejscach na raz i robić przy tym masę świetnych rzeczy w życiu. Ale jaki wpływ ma na to Yerba Mate? To właśnie ona daje mi niesamowitego kopa w godzinach, w których moja produktywność jest najmniejsza około 13/18/23. Najpiękniejsze jest to, że pobudzenie pochodzące z ostrokrzewu paragwajskiego jest naturalne oraz działa stopniowo, pobudzając przez cały dzień, a nie jak w przypadku kawy/energetyków, gdzie następują spadki i bardzo mocne wzrosty energii przez dużą dawkę kofeiny działającej od zaraz. Osobiście piję Mate codziennie, jednak robię sobie dni przerwy, aby sprawdzić jak zachowuje się mój organizm (TOTALNA MASAKRA), czuję się zmęczony, bez energii, ospały. Polecam wam sprawdzić, czy potrzebujecie pić ją codziennie, jeśli spodoba wam się jej działanie i smak to możecie siorbać do woli! 

Ilość Mate jaką powinniśmy sypać

Nie da się określić jednej „złotej dawki” tego, ile Mate mamy sypać do naczynia oraz, jak często ją zalewać. Na ogół przyjęte jest sypanie ¾ naczynia, jednak w moim przypadku całkowicie się to nie sprawdziło.  Matero (szklane naczynie), oraz Bombillie (rurkę do picia) dostałem od najlepszego przyjaciela wraz z kilkoma paczkami  Mate.  Słuchając specjalistów zrobiłem sobie pierwsze zalanie w odpowiedniej temperaturze sypiąc ¾ opakowania. I co? Poczułem okropny smak goryczy porównywalny do antybiotyków przyjmowanych w dzieciństwie. No bo komu one smakowały? Metodą prób i błędów  oraz testowania możliwej dla mnie dawki Mate doszedłem do punktu, w którym sypie suszu od ćwierć do max połowy Matero po kilku miesiącach przygody z Mate. 

Z tego też powodu każdy powinien próbować, testować, sprawdzać na sobie jaka dawka mieści się w jego granicach i gustach. Jako ciekawostkę powiem wam, że smakowej Mate, czyli takiej, do której dodawane są aromaty można sypać znacznie więcej z uwagi na fakt, że gorycz zabijana jest smakiem aromatów jakie sobie wybierzecie. Na ogół piję 4-8 zalań dziennie, nawet jak jest już słabo wyczuwalna to wciąż czuję stopniowe pobudzenie jakie mi daje. 

Plusy i minusy Mate +/-

Pozytywy:

-Kofeina zawarta w Yerba Mate w połączeniu z teobrominą, a także niektórymi polifenolami ma działanie nie tylko stymulujące, ale także rozszerzające naczynia krwionośne. Dzięki temu napar działa pobudzająco, poprawia krążenie krwi, zwiększając tym samym odporność na długotrwały wysiłek fizyczny. To zdecydowanie najlepsza wiadomość dla osób prowadzących aktywny tryb życia.

-Działanie wspomagające dietę cukrzycową zarówno w cukrzycy typu pierwszego, jak i drugiego. Kwas chlorogenowy zawarty w liściach ostrokrzewu na tyle dużych ilościach, aby zauważyć jego działanie, spowalnia wydzielanie glukozy do układu krwionośnego. Jednocześnie zwiększa czułość komórek na działanie insuliny. Dzięki temu mniejsze ilości tego enzymu są potrzebne, aby trawić cukier, a sam proces jego trawienia jest stabilniejszy.

-Wspieranie układu odpornościowego

  Flawonoidy, takie jak kwercetyna, rutyna, kempferol oraz antocyjany zawarte są w wielu lekach wspomagających odporność. Już same ich nazwy, zwłaszcza rutyna, z pewnością są rozpoznawalne. Dodatkowo część z nich, w połączeniu ze związkami wapnia są  składnikami leków zmniejszających natężenie objawów alergii. Warto jednak pamiętać, że wciąż są to tylko niewielkie ilości, więc nie należy rezygnować z leków, które musimy przyjmować. 

-Wpływ na psychikę

W 2002 roku przyznano Yerba Mate patent w USA uznający inhibicyjne działanie yerba mate w stosunku do oksydazy monoaminowej (MAO). Płynie stąd wniosek, że mate może być użyteczna na przypadłości, takie jak: "depresja, zaburzenia koncentracji i uwagi, zaburzenia emocjonalne, choroba Parkinsona, nadciśnienie, nadużywanie leków, zaburzenia układu pokarmowego, zespół abstynencyjny, syndrom odstawienia nikotyny".

Negatywy: 

-Mate zawiera kofeinę

Warto pamiętać, że Mate nie jest trunkiem idealnym. Sama w sobie zawiera kofeinę z ilością porównywalną do kawy, jednak w przeciwieństwie do niej rozkłada się ona w czasie, dając stopniowe „pobudzenie”, mimo wszystko to wciąż kofeina. 

-Mate pita na gorąco

Jakikolwiek gorący napój powoduje podrażnienie przełyku. Jego mikrouszkodzenia i poparzenia, które podnoszą ryzyko choroby. Co więcej, wysoka temperatura rozszerza naczynia krwionośne, co zwiększa przyswajanie różnych substancji, w tym i  tych rakotwórczych jak dym tytoniowy. 

Dobrym rozwiązaniem jest picie terere (Mate zalewania wodą w temperaturze pokojowej lub wodą bardzo zimną).  

Terere i najlepsze smaki zimnej Mate

Terere zacząłem pić jakiś czas temu. Piję Matę z zimną wodą  oraz jakaś smakową mieszanką. Tutaj możecie robić co wam się podoba. Mieszać kilka smaków, dodawać owoców, dodawać soków np. z cytryny itp. Szukajcie swoich smaków i bawcie się drodzy siorbacze bez strachu! 

Osobiście co miesiąc zamawiam sobie inny rodzaj ostrokrzewu do siorbania, testuje co najbardziej mi smakuje, jednocześnie dając pobudzenie. 

Smaki mate jakie polecam to:

-(Miętowo-cytrynowa) 

-(Owoce leśne)

-(Cytrynowa)

-(Kaktusowa) 

Myślę, że zebrałem wszystkie najpotrzebniejsze rzeczy w całość, abyście bliżej mogli zrozumieć, czym w ogóle jest Mate i czy warto spróbować. Jest to na pewno napój, który będzie już przy mnie na wieki wieków. Na pewno w przyszłości zrobię jeszcze materiał dotyczący tego wspaniałego trunku Bogów z większą listą propozycji, ponieważ osobiście sam testuje nowe smaki! Ambitnego dnia i do zobaczenia w kolejnym materiale na moim blogu ;) 

Przy okazji wpadnij na moje Social Media żeby być na bieżąco! Link poniżej

https://www.instagram.com/atypowy_bloger/

 /Atypowybloger. 

Informatyka-dobry, czy zły wybór?

Hej, dzisiaj opowiem wam 4 letnią historię, której doświadczyłem wybierając kierunek „Informatyka” w szkole średniej na zasadzie plusów i minusów opartych na własnych doświadczeniach. 

Skąd w ogóle pomysł na informatykę? 

Kiedyś kierowały mną opinie ludzi, którzy o zarabianiu dużych pieniędzy nie mają nawet pojęcia: (rodzina, znajomi, obietnice „ekspertów” na youtube, którzy zapewniali cudowne życie, wręcz leżenie z laptopem na plaży, popijając drinki z mulatkami). Dodatkowo miałem swoje wyobrażenie, że każdy informatyk zarabia zyliardy euro i żyje jak pączek w maśle, a inni muszą ciężko pracować na etacie żeby się utrzymać.  I o dziwo trochę racji w tym jest, aczkolwiek tylko trochę. Muszę zmartwić osoby, które planują technikum/studia o profilu „Informatyka”, ponieważ zarabiać naprawdę przyzwoite pieniądze będzie tylko prawdziwy geniusz. Nie ten, który siedzi i całymi dniami się tego uczy, lecz ten, którego informatyka stała się pasją, a on sam wyspecjalizował się w jakieś dziedzinie do tego stopnia, że bardzo ciężko znaleźć lepszego eksperta od niego samego. 

Nawet jeśli ktoś z was zarzuci mi, że słyszał na Youtube, że informatycy zarabiają 20 tyś na rękę miesięcznie na luźno, a ja gadam głupoty to trudno. Uwierzcie mi, że 20 koła w miesiąc zarobicie na wszystkim jeśli staniecie się TOTALNYMI specjalistami w jakieś dziedzinie. Każdy będzie skłonny zapłacić wam, skoro jesteście najlepsi. 

I tutaj właśnie doszliśmy do głównego meritum. Informatyka, a konkretnie jedna specjalizacja musi być twoją pasją, ponieważ inaczej nie będziesz potrafił usiąść i dalej się tego uczyć i w tym działać, bo po prostu nie jest to ani interesujące, ani na tyle ciekawe, aby robić to przez całe życie jeśli się tego nie uwielbia. 

Jedno albo nic!

Chcesz być najlepszy? Super, gratuluje już teraz, że masz odwagę, jednak do tego musisz zdecydować się na jedną specjalizację, nie kilka na raz. Nigdy nie zostaniesz lepszy od gościa, który poświęca na naukę programowania 10h dziennie, a ty 2h, ponieważ dodatkowo uczysz się jeszcze grafiki/montowania i naprawiania podzespołów/baz danych/ sieci komputerowych itp, itd. 

Więc jeśli marzy Ci się świetlana przyszłość to musisz być zdecydowany na jedną specjalizację i ją rozwijać do absolutnego maksimum. Rynek IT zmienia się na tyle szybko, że zawsze będziesz miał co robić i czego się uczyć, uwierz mi. 

No dobra to na tyle z plusów, teraz opowiem wam o gorszej stronie tego medalu jakim jest Informatyka. 

1) Odpowiednia uczelnia:

Pierwszym problemem jaki się pojawia są szkoły/uczelnie. Ja dostałem się do „najlepszego” technikum w mieście, jednego z „lepszych” w Polsce. Liczyłem, że będą uczyć mnie ludzie z pasją, tacy, którzy od A-Z poprowadzą Cię, pomogą się rozwijać i nauczą wszystkiego. Natomiast smutna, ale jakże prawdziwa rzeczywistość rozwiała moje nadzieje. 

Jedną z rzeczy, która najbardziej mnie bolała na początku był absolutny brak kompetencji i zapału nauczycieli do kształcenia młodych specjalistów. Dawali nam zadanie, takie samo jakie dają od X lat, mówili, że mamy je zrobić i później wysłać na serwer. Nigdy nie przestawało mnie bawić jak na 3 godzinnej lekcji  nauczyciela widziało się może przez pierwsze 5minut, ponieważ, gdzieś ciągle wychodził, a my zostawaliśmy bez żadnej pomocy, poza Internetem, w którym były już gotowe rozwiązania… 

Widzicie w tym jakikolwiek sens? Nawet jeśli jesteś super w czymś to czasem nawet najlepszym z klasy nie szło i potrzebowali się o coś zapytać, a nauczyciel mówił „radź sobie/poszukaj w Internecie” albo w ogóle go nie było obecnego w klasie, masakra. 

2) Beznadziejnie wyposażone sale:

Obiecywano nam złote góry: zajęcia z Esportu raz w tygodniu, super wyposażone sale, masę specjalistycznych płatnych programów. Niektóre komputery po prostu nie działały, zazwyczaj były to te, na których pracowałem ja lub mój przyjaciel (pechowi jak nic). Inne natomiast były tak stare, że nie można było nawet na nich zainstalować nowego systemu lub jakiegoś programu, a żeby włączyć stronę na przeglądarce to trzeba było odmówić 8 razy modlitwę o błogosławieństwo dla komputera. Nawet na zajęciach z grafiki korzystaliśmy z programów, o których nauczyciele mówili, że są stare i na nic się nie przydadzą, ale lepszych nie można w tym momencie mieć bo są płatne. To jaki jest w ogóle sens takich zajęć?

3) Niskie wynagrodzenie nauczycieli:

Starałem się niektórych zrozumieć, bo żeby żyć na godnym poziomie oprócz nauczania prawie każdy z bardziej kumatych nauczycieli prowadził jakiś swój biznes. Czy to mała firmę, pizzerie, bądź świadczył jakieś prywatne usługi. Zamiast poświęcić się w 100% nauczaniu musieli zajmować się też innym źródłem dochodu żeby mieć co dać dzieciom do zjedzenia. 

A teraz ciekawostka! (zostańcie przy monitorach) 

Wiecie kiedy pierwszy raz montowałem podzespoły do komputera? 

Na egzaminie zawodowym! NIE ŻARTUJE. Komputer dali nam rozebrać z tego co pamiętam 1 raz, w tym siedzieliśmy po 3 osoby przy jednym komputerze bo były zajęcia łączone całą klasą, wiec dostęp do komputera miała 1 osoba ,a dwie siedziały w telefonach, standardowo. 

Swoją przygodę z zawodem zakończyłem ze zdanym egzaminem E12, ponieważ był na tyle prosty, że kombinując i podrabiając zrzuty ekranu + jakieś tam podstawy w Excelu szło zdać. Do pozostałych egzaminów nawet nie podchodziłem. Po niezdanej teorii E13 dałem sobie spokój i ukończyłem szkołę ze świetnie napisaną maturą, bez zawodu.  Nie byłem jednak jedyną osobą, która dała sobie z tym spokój. Byli też inni, którzy zrezygnowali oraz Ci, którzy pomimo skończenia szkoły nadal nie mogą zdać egzaminów i pewnie też nie uda im się ich już zdać.

Ostatnim słowem polecam ten kierunek dla osób, które mają już wybrane, co ich interesuje w informatyce, jednak w szkole nie nauczą was absolutnie niczego jeśli sami uczycie się i siedzicie nad informatyką w domu. Jeśli jesteście zdolni to podejrzewam, że na drugim/trzecim roku będziecie już lepsi niż nauczyciele, więc warto przemyśleć , czy nie lepiej iść na kierunek, który może wam pomóc w otworzeniu np. firmy informatycznej zajmującej się np. tworzeniem stron WWW  lub promocją na jakiś mediach społecznościowych zamiast wybierać szkołę, gdzie będziecie lepsi od nauczycieli. 

Mam nadzieję, że trochę wam przybliżyłem realia jak naprawdę wyglądają lekcje, wyposażenie, pasja nauczycieli  oraz zarobki, które są wysokie tylko dla najlepszych i to takich, którzy siedzą w tym już latami, nie dla chłopaków po 18-20 lat. 

Przy okazji wpadnij na moje Social Media żeby być na bieżąco! Link poniżej. 

https://www.instagram.com/atypowy_bloger/

/Atypowybloger.